Σελίδες

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Βυσσός... και άβυσσος!

Η αρχαία ελληνική λέξη "βυσσός" σημαίνει βυθός... Αν προσθέσουμε στην λέξη το "α" το στερητικό, προκύπτει η λέξη... "άβυσσος"! Η άβυσσος είναι αυτή η οποία δεν έχει βυθό, δεν έχει τέρμα, είναι χωρίς τέλος, χαοτική στο βάθος της... Τρομακτικό αν σκεφτεί κανείς πως την συγκρίνουν με "της γυναίκας την καρδιά"...



Από την λέξη βυσσός προκύπτει και η λέξη "βυσσοδομώ" = δομώ σκέψεις στο βάθος του μυαλού μου, αλλά και η λέξη "αβυσσαλέος" = αυτός που έχει μεγάλο βάθος.

Και όπως είπε και ο τεράστιος Νίτσε... "Όποιος παλεύει με τέρατα, πρέπει να προσέξει να μη γίνει τέρας... Κι όταν κοιτάς πολλή ώρα μέσα σε μια άβυσσο, κοιτάει και η άβυσσος μέσα σε σένα..." (Γνωμικά και ιντερμέδια)



"Ο άνθρωπος είναι ένα σχοινί τεντωμένο ανάμεσα στο ζώο και στον Υπεράνθρωπο - ένα σχοινί πάνω από μια άβυσσο." (Τάδε έφη Ζαρατούστρα)



                                                                               Ελένη Ωρείθυια Κουλιζάκη

4 σχόλια:

  1. Αυτό που μου αρέσει σε σένα Ελένη είναι ότι οι αναλύσεις σου (όπως φυσικά και προσωπικότητά σου) δεν είναι μονόπλευρές. Από το Νίτσε στον Διονυσίου τέλεια συνδυασμένα. Τι να πω! Σε ευχαριστούμε που μας μαθαίνεις τόσα και τα "δένεις" τόσο τέλεια. Πολλά φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ χρήσιμες οι γλωσσολογικές πληροφορίες. Δεν ήξερα την προέλευση. Θυμήθηκα και το "Ανάβυσσος η ψυχή της γυναίκας" που το άκουσα από επιθεωρησιακό κείμενο... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα!
      Το όνομα "Ανάβυσσος" λένε ότι προήλθε από παραφθορά της παλαιότερης ονομασίας "Ανάφλυστος"... μήπως όμως προήλθε από το α στερητικό και την άβυσσο...;

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.