Σελίδες

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Στον ίσκιο...

Ο Βουκεφάλας,το αριστοκρατικό άλογο του Μ. Αλεξάνδρου, τρόμαζε όταν έβλεπε τον ίσκιο του και πετούσε κάτω τους επίδοξους αναβάτες του... Ο Μέγας Αλέξανδρος, αν και νεαρός, ήταν ο μόνος που το κατάλαβε αυτό και κατόρθωσε να τον ιππεύσει.

Ο λαός χρησιμοποιεί, επίσης, την φράση "τον πλάκωσε ο ίσκιος του" για τις περιπτώσεις που στον ύπνο μας γινόμαστε μάρτυρες του φαινομένου της Μόρας. Επιπροσθέτως, η φράση "φοβάται και τον ίσκιο του" χρησιμοποιείται αναφερόμενη στους δειλούς ανθρώπους.

Καθετί που υπάρχει στον κόσμο έχει και τον ίσκιο του, εφόσον υπάρχει κάποια πηγή φωτός σε κατάλληλη κλίση απέναντί του.
Ο αγαπημένος Λούκυ Λουκ, μάλιστα,  ήταν ικανός να πυροβολεί πιο γρήγορα ακόμη και από τον ίσκιο του!

Από πού προέκυψαν όμως οι λέξεις "ίσκιος" και "σκιά"...;



Η λέξη "ίσκιος" προκύπτει από το ρήμα "ἴσκω", το οποίο σημαίνει: "εξομοιώ, κάνω κάτι ίδιο με κάτι άλλο". 
Εύλογο , λοιπόν, πώς ο ίσκιος μας υποδηλώνει "αυτό που μας μοιάζει"... 

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, πως η κατάληξη "-ίσκος" των υποκοριστικών (αστερίσκος, ουρανίσκος, πυργίσκος κ.α.) υποδηλώνει στην πραγματικότητα το "όμοιο, σε μικρότερη κλίμακα".




                                                                      Ελένη Ωρείθυια Κουλιζάκη

4 σχόλια:

  1. Και μιά και το θέμα είναι ο ίσκιος, θυμήθηκα και τη λέξη "'Ισκα" που έχει παρόμοιο ήχο. Έχει επικρατήσει να ονομάζεται έτσι το φυτίλι (που χρησιμοποιούσαν π.χ. σε λάμπες πετρελαίου, για να μεταδώσουν τη φλόγα σε εκκρηκτικά, κ.α.). Αλλά η λέξη προέρχεται από τον μύκητα (μανιτάρι) που φυτρώνει πάνω σε κορμούς δέντρων και παλιότερα τον χρησιμοποιούσαν ως προσάναμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφο blog. Καιρός είναι να κατανοήσουμε την αξία της γλώσσας μας και να μην την κατακρεουργούμε, ιδιαίτερα με τη χρήση greglish...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.